тагдор

1. Насл-насаби, зоти яхши; асилзода.

Бу бир хил асил, тагдор хонзодами, деб ўрнидан туриб бир сўз айтади. — Равшан

2. Тагли маънога эга, замирида (тагида) махсус маъно бўлган.

Бечора йигит тагдор гапга тушунмай анграйиб қолди. — С. Сиёев, Аваз

Дилшод тагдор қилиб кулди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Афандининг тагдор ишорасига қойил қолган шоҳ шу заҳоти унга сарупо кийдиришни буюрди. — Муштум

1. tekli, shıģısı, ata-tegi jaqsı, hasıl tuqım

2. astarlı söz