стил
stilстил
1. Муайян давр ёки оқим адабиёти ва санъатидаги, шунингдек, алоҳида бир муаллиф ёки алоҳида асардаги тасвирий воситаларнинг ғоявий ва бадиий жиҳатдан ўзаро боғлиқлиги; шундай воситалар мажмуи; услуб.
Адабиётда романтик стил. Архитектурада шарқ стили.
2. айн. Услуб 2.
Ёзувчининг стили. Китобий стил. Публицистик стил.
3. айн. Услуб 3.
Бадиий стил. Илмий стил.
стиль
м услуб
- литературный стиль адабий услуб
- разные стильи в архитектуре ме'морчиликдаги турли услублар
стил
н (услуб)style
- адабий стил pencraft
Стиль
- (гр. stylos — ёзиш учун фойдаланиладиган предмет сўзидан) — услуб, стиль. 1. Ёзувчи ижоди учун характерли бўлган ифодалаш йўли, ғоялар бирлиги, дунёқарашнинг умумийлиги. 2. Ифодалаш усули. Замонавий адабиётшуносликда услуб термини икки маънони — маълум бир ижодкорнинг ва ижодкорлар гуруҳининг ифодалаш усулини англатади. Марксча-ленинча таълимот услубни метод билан биргаликда қарашни тақозо этади. Олимлар бу масалага турлича муносабатда бўладилар. Айрим адабиётшунослар услубни методнинг конкрет кўриниши деб тушунтирса, айримлари ҳар иккисини ҳам бир ҳодиса деб қарайдилар. Идеализм тарафдорлари услубни адабиёт ва жамият тараққиёти, ижодкор дунёқараши билан боғлиқ бўлмаган ҳодиса деб, уни илоҳийлаштирадилар. Услубнинг дастлабки классик таърифини Гёте ва Гегел тушунтириб берган. Улар услубни субъект ва объектнинг бирлиги деб баҳолаган эдилар. Марксча-ленинча адабиётшунослик услубни ёзувчининг дунёқараши, методи ҳисоблаб, уни жамият тарихи билан боғлиқ деб билади. Методнинг ўзгариши услубга шубҳасиз ўз таъсирини кўрсатади. Алоҳида олиб қаралган бирор асарнинг услуби ижодкорнинг бутун ижодига хос услуб тараққиётининг босқичларидан биридир. Услубнинг қандай бўлиши ёзувчи талантининг йўналишига ҳам боғлиқ. Услуб тарихий, жамият тараққиёти билан ўзгарувчи ҳодисадир. Масалан, ёш Горькийнинг дастлабки ижоди романтизм руҳи билан суғорилган бўлса, унинг кейинги асарлари реализмнинг ёрқин намуналаридир.
Стиль.
- – Услуб. 1. Тил воситаларини танлаш, улардан мақсадли фойдаланиш. 2. Ушбу соҳадаги воситаларни қўллаш, танлаш ва бириктириш усулларининг жами. 3. Бирон бир ёзувчи, асар, жанрга хос тил воситаларини қўллаш усулларининг жами. 4. Тил воситаларини экспрессив-услубий бўёқ бериш принципи асосида танлаш. 5. Нутқни сўз қўллаш ва синтаксис меъёрларига мувофиқ тузиш.