сабр-қаноат

Чидам, бардош, тўзим.

Зиёфат, албатта, тўкин-сочин бўлади. Мана шу ерда сабр-қаноатга чақириш ваъз-насиҳатлар сўзлаш масалалари музокарага қўйилди. — Ойбек, Танланган асарлар

Сабр-қаноат қил, эвазига худо сенга бахт ато қилади. Сабр қил, Ҳамроқул, сабр қил. — Ҳ. Турсунқулов, Ҳаётим қиссаси

sabır-qanaat