рашкчи

Яхши кўрган кишисини бировдан қизғанувчи, рашк қилувчи киши.

Сен мени эркала дунёнинг энг гўзал сўзлари билан, Сен мени қизғангин энг рашкчи аёлнинг кўзлари билан. — Ёшлик

Ортиқнинг хаёлига ялт этиб рашкчи Собир келди: Хум-пар, жаҳл қилиб, чироқни ёқмай ўтирган бўлса-чи? — М. Мансуров, Ёмби

Агар хатлардан бирортаси ёзувчи бўлмаган одамнинг рашкчи хотини қўлига тушиб қолса борми, ўша уйда нима бўлишини кўз олдингизга кел-тира оласиз. — Шукрулло, Жавоҳирлар сандиғи

[Олима] Кийим танлашда, соч турмаклашда дидсиз, аммо тили бийрон, жанжалкаш, ўта рашкчи, қадам ташлашданоқ тажанглиги билиниб турадиган аёл. — С. Кароматов, Ҳижрон

н 1. envious person

2. jealous man

qızǵanshaq