рафтор

1. Хатти-ҳаракат, юриш-туриш, қадам олиш.

Лекин адо бўлгур мени хушламади, рафторим, юриш-туришим ёқмаган эмиш. — Н. Аминов, Ёлғончи фаришталар

Оқ капитанни таниганди, албатта, бироқ унинг рафторидан ғирт телба эканлигини англаб, янада ҳайратга тушди. — Ёшлик

Асқар ота, бу ҳурматли жувон бошқа хотинлардан рафтори билан ажралиб турар, деган бир ўйда эди. — А. Қаҳҳор, Хотинлар

2. кт. кўчма Юз, бет; ташқи кўриниш.

Юнусхоннинг рафтори дув қизариб, зумда аслига қайтди. — Ёшлик

Сал чимирилган қошлари демаса, Авазнинг рафторидан бир нима англаб олиш қийин эди. — С. Сиёев, Ёруғлик

н эск.кит. 1. conduct, behaviour

2. action, act, deed

1. minez-qulıq, júris-turıs

2. awıs, bet, júz, sırtqı kórinis