qochqin

1. Jazodan yoki jazo oʻrnidan, tutqunlikdan qochgan kishi.

Otliqlar mirshab bilan birga qochqinlarni qoʻlga tushirish uchun choʻl tomonga ot surib ketdilar. — S. Ayniy, Qullar

2. ayn. Qochoq 1.

Qayoqdandir dushman samolyotlari paydo boʻlib, qishloq ustida va chodir tikib yotgan qochqinlar tepasida aylana boshladi. — I. Rahim, Chin muhabbat

3. ayn. Qochoq 2.

Uning yakka-yu yagona oʻgʻli qochqin — xoin boʻlib chiqadi. Bu hol Ikromjon qalbiga zoʻr iztirob soladi. — U. Normatov, Musibat va matonat

1. беглец, беглый (человек)

2. дезертир, перебежчик

n fugitive, runaway, deserter

qashqın

1. Jazodan yoki jazo oʻrnidan, tutqinlikdan qochgan kishi.KAÇAK

2. Biror falokat tufayli yashab turgan joyini tashlab ketgan kishi.MÜLTECİ

3. Javobgarlikdan qochgan kishi.