қочқин

1. Жазодан ёки жазо ўрнидан, тутқунликдан қочган киши.

Отлиқлар миршаб билан бирга қочқинларни қўлга тушириш учун чўл томонга от суриб кетдилар. — С. Айний, Қуллар

2. айн. Қочоқ 1.

Қаёқдандир душман самолётлари пайдо бўлиб, қишлоқ устида ва чодир тикиб ётган қочқинлар тепасида айлана бошлади. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

3. айн. Қочоқ 2.

Унинг якка-ю ягона ўғли қочқин — хоин бўлиб чиқади. Бу ҳол Икромжон қалбига зўр изтироб солади. — У. Норматов, Мусибат ва матонат

1. беглец, беглый (человек)

2. дезертир, перебежчик

н fugitive, runaway, deserter

qashqın

1. Жазодан ёки жазо ўрнидан, тутқинликдан қочган киши.KAÇAK

2. Бирор фалокат туфайли яшаб турган жойини ташлаб кетган киши.MÜLTECİ

3. Жавобгарликдан қочган киши.