қалмоқ
qalmoqқалмоқ И
Қалмоқ тили. Қалмоқ халқи. Қалмоқ қиз.
қалмоқ ИИ
с. т. Қармоқ.
Дарёга қалмоқ ташлаган киши илинганини олади-да. Қайси бир балиқчи тўрига тушган лаққани ташлабди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
қалмоқ И
фольк.посл.
қалмоқ олган қаримас, арғумоқ минган ҳоримас кто взял (в руки) удочку — не стареет, а кто сел на аргамака — не устанет.
См.: қармоқ
қалмоқ ИИ
1. калмык
2. фольк. калмак (эпический враг в узбекских дастанах)
ҚАЛМОҚ
qalmaq