қабза

1. Тутқич, даста.

Маҳкам дарҳол ичкарига кириб, эшикнинг қабзасидан тортди. — П. Қодиров, Уч илдиз

Аҳмаджон пулемётнинг қабзасини маҳкам ушлаган ҳолда душманни кузатар, афтидан, шеригининг сўзини эшитмас эди. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

2. Бир кафт тутимига тенг узунлик ўлчови.

Теша сопи одатда 4—5 қабза, кетмон сопи эса 12—15 қабза бўлади.

3. Тутам, даста.

Бир қабза пиёз.

Ойниса бедадан бирор қабза олиш у ёқда тур-син, ҳатто назар солгани қўрқарди. — Х. Султанов, Онамнинг юрти

1. tutqısh, dásfe sap

2. qarıs

3. qosıwıs, tutam