ўғлон

1. 1 Эр бола, ўғил; фарзанд.

— Ўғлоним, ўс, яйра! — дер. — Қ. Муҳаммадий

Беега қилибди Булғор элини, Энди кесар икки ўғлон сарини. — Эрали ва Шерали

2. Ёш ва жасур йигит; қўрқмас, ботир.

Душман чиқса мендай ўғлон ёʻлига, Аямасдан бошин боғдай чаларман. — Ёдгор

Халқимиз ўзининг фидойи ўғлонларини ҳеч қачон унутмайди. — Назармат, Жўрлар баланд сайрайди

3. тар. Атоқли отлар билан келиб, шахснинг шоҳ, султон авлодидан эканлигини билдиради.

н lad, young man, fearless hero

1. er jigit, er bala, ul, perzent

2. jas hám erjúrek jigit, qorqpas, batır

↑ Sohn m, der Sohn seiner Heimat