Мувашшах

Шеърий санъат бўлиб, унга кўра шеърнинг ҳар бир байти ёки мисраси бошидаги ҳарфлар йиғиндисидан бирор шахснинг исми, лақаби ҳосил бўлади. Мувашшаҳ ўзбек адабиётида кенг тарқалган. Ундаги яширинган сўз икки хил ёʻл билан: 1) шеър байтидаги тоқ мисраларнинг биринчи ҳарфи асосида; 2) шеърдаги жуфт мисраларнинг (ғазалда байтнинг қофияли мисралари) бошидаги ҳарфлар асосида топилади. Мувашшаҳ лирик жанрлардаги шеърларда, хусусан, ғазалларда кўпроқ учрайди. Ўзбек классик адабиётида мувашшаҳнинг гўзал намуналарини Мунис, Огаҳий, Шавқий, Увайсий, Муқимий, Завқий, Фурқат каби шоирлар яратдилар. Ўзбек совет поезиясида эса мувашшаҳ Шайхзода, Уйғун, Э. Воҳидов, Ёнғин Мирзо каби шоирлар ижодида учрайди. Мувашшаҳ ўз хусусиятлари билан қадимги юнон адабиётидаги акростихларга яқин туради., мувашшаҳ