Мувашшах

Sheʼriy sanʼat boʻlib, unga koʻra sheʼrning har bir bayti yoki misrasi boshidagi harflar yigʻindisidan biror shaxsning ismi, laqabi hosil boʻladi. Muvashshah oʻzbek adabiyotida keng tarqalgan. Undagi yashiringan soʻz ikki xil yoʻl bilan: 1) sheʼr baytidagi toq misralarning birinchi harfi asosida; 2) sheʼrdagi juft misralarning (gʻazalda baytning qofiyali misralari) boshidagi harflar asosida topiladi. Muvashshah lirik janrlardagi sheʼrlarda, xususan, gʻazallarda koʻproq uchraydi. Oʻzbek klassik adabiyotida muvashshahning goʻzal namunalarini Munis, Ogahiy, Shavqiy, Uvaysiy, Muqimiy, Zavqiy, Furqat kabi shoirlar yaratdilar. Oʻzbek sovet poeziyasida esa muvashshah Shayxzoda, Uygʻun, E. Vohidov, Yongʻin Mirzo kabi shoirlar ijodida uchraydi. Muvashshah oʻz xususiyatlari bilan qadimgi yunon adabiyotidagi akrostixlarga yaqin turadi., muvashshah