murabba

1. ad. Sharq sheʼriyatidagi lirik janrlardan; asosan a-a-b-a qofiyalanish tartibida tuzilgan, toʻrt misrali tugal maʼnoli sheʼr.

2. esk. mat. Tomonlari teng toʻgʻri toʻrtburchak; kvadrat, chorsi.

Tagi shoʻr saroyining sathi yigirma murabba metr keladi. — S. Ayniy, Doxunda

Murabba shaklli gʻishtlar yotqizilgan yoʻldan asta yurib, bosh qasrga bordi. — Oybek, Navoiy

Dört şeyden oluşan, dörtlü.TOʻRTLIK, MURABBAʼ

Oʻzaro qofiyalangan toʻrtlik shaklidagi bir necha bandlardan tashkil topgan sheʼriy shakl. Murabbalar a, a, a, a, /b, b, b, a/ v, v, v, a tarzida qofiyalangan boʻlib, oxirgi bandda shoir taxallusini keltiradi. Murabbada birinchi bandning toʻrtinchi misrasi barcha bandlarda naqarot tarzida takrorlanib kelishi mumkin. Oʻzbek xalq ogʻzaki sheʼriyatining juda koʻp namunalari murabbaʼ shaklida yaratilgan. Oʻzbek adabiyoti tarixida murabbaʼ Mashrab, Ogahiy, Muqimiy kabi shoirlar ijodida mavjud., murabbaʼ

Emdi sandek jona jonon qaydadur, Koʻrib, gul yuzingni bogʻda bandadur, Saqlay ishqing toki jonim tandadur, Oʻzim har joydaman, koʻnglim sandadur... — Муқимий