Mufradat

Bir baytdan iborat mustaqil sheʼriy asar, fardlar majmuasi. Fard arab, fors-tojik, oʻzbek klassik adabiyotida keng tarqalgan sheʼriy shakl boʻlib, u fikrni ixcham, loʻnda bayon qilishi hamda masnaviyga oʻxshash qofiyalanishi bilan alohida oʻrin tutadi. Masalan: Xaliq oʻlgon saxiydin elga boʻldi ikki baxshoyish, Ham ehsonidin oroyish, ham axloqidin osoyish. (Alisher Navoiy.) Baʼzan fardlar gʻazaldagi ayrim baytlar (koʻproq matlaʼ) bilan oʻxshash yoki aynan chiqib qolishi ham mumkin. Bunday holni quyidagicha izohlash mumkin: shoir oʻzining fikr va tuygʻulari taʼsirida dastlab fard yaratgan. Keyinchalik ayrim fardlardagi fikrni rivojlantirib, oʻsha fard asosida gʻazal yaratgan boʻlishi mumkin. Fardlar ham gʻazal, murabbaʼ, muxammas, musaddas, musamman, ruboiy, tuyuq va boshqa janrlar kabi, Sharq devon tuzish anʼanasida oʻzining oʻrniga ega. Masalan, devonda fard qitʼalardan soʻng eng oxirgi oʻrinda beriladi.