motto
инглизчаmotto ʼmɔtəu
1. шиор
2. эпиграф (адабий асарнинг тепасига ёзилган жумла, ибора)
motto /'mɒtəʊ/
н пл моттоес шиор
motto ʼmɒtəu
н пл моттоес 1. узбекскийшиоррусскийдевиз
2. узбекский(китобда) эпиграфрусский(в книге) эпиграф
Мотто
итал. motto — закийлик сўзидан
Бирор бадиий асар, мақола сарлавҳасидан сўнг бутун асар мазмунини, унинг ғоявий ёʻналишини ифодаловчи, кўпинча ўзгаларнинг асарларидан келтирилган қисқа, лекин сермазмун кўчирмалар. Масалан, В. И. Ленин Фридрих Энгелс вафоти билан ёзган таъзияномасига Н. А. Некрасовнинг «Добролюбов хотирасига» шеъридан мотто келтиради. Ўзбек совет ёзувчиси А. Қаҳҳор ҳам ўзининг кўпгина асарларида мотто қўллаган. Масалан, «Ўтмишдан эртаклар» асарида А. Ориповнинг «Муножотни тинглаб» шеъридан: Эшилиб, тўлғаниб ингранади куй,— Асрлар ғамини куйлар «Муножот». Куйи шундай бўлса, ғамнинг ўзига Қандай чидай олди экан одамзод! мисраларини мотто сифатида келтиради. Мотто ҳозир эпиграф деб ҳам юритилади., мотто