marsiya

Biror shaxsning vafoti munosabati bilan uning xotirasiga bagʻishlab yozilgan motam sheʼri; Sharq sheʼriyatidagi adabiy janrlardan biri.

Biz oʻlim va gʻamginlikning marsiyasini emas, hayot qoʻshigʻini kuylashimiz kerak! — Uygʻun, Hayot qoʻshigʻi.

Biror shaxsning vafoti munosabati bilan yozilgan motam sheʼri.MERSİYE, AĞIT

↑ Trauerlied n

Motam elegiyasi: Yaqin va Oʻrta Sharq poeziyasidagi adabiy janrlardan biri boʻlib, biror mashhur kishi vafoti munosabati bilan gʻam-alam va hasratni ifodalaydigan sheʼr. Marsiya dastlab xalq ogʻzaki ijodida kishilik jamiyatining juda ham qadimgi bosqichlarida paydo boʻlgan. (Masalan, «Devoni lugʻotit turk»dagi Alp Ertunga marsiyasi.) Keyinchalik marsiyalar turli xalqlarda turlicha qatʼiy shaklga kirib, bir necha xil versiya va variantlarda keng tarqalgan. Xalq ogʻzaki ijodidagi marsiyalar yigʻi deb ham ataladi. Masalan: Oʻlim qursin, ado qildi, Yuraklarim zada qildi. Zada qilmay nima qildi, Mehribondan judo qildi. Xalq ogʻzaki ijodidagi marsiyalarda oʻlimdan, dunyodan shikoyat, oh-zor motivlari yetakchilik qiladi. Marsiya keyinchalik yozma adabiyotga ham oʻtdi. Oʻzbek klassik adabiyotida Alisher Navoiyning Jomiy vafoti munosabati bilan bitgan marsiyasi mashhurdir. Hozirgi marsiyalarda oʻlgan shaxsning jamiyatdagi oʻrni, xizmatlari eslanadi va uning oʻlimi munosabati bilan shoir oʻzining va xalqning qaygʻusi, iztirobini bayon etadi. Bunday marsiyalar Hamza, H. Olimjon, Oybek, Uygʻun, Mirtemir, S. Zunnunova, A. Oripov, Rauf Parfi kabi shoirlar ijodida uchraydi., marsiya