маънавият
maʼnaviyatдуховность
н spirituality; morality
ruwxılıq
ф Geistigkeit f, Moralität f
- - (арабча - маънолар мажмуи) - 1) инсонни руҳан покланиш, қалбан уйғонишга чорлайдиган, одамнинг ички дунёсини, иродасини бақувват, иймон-эътиқодини бутун қиладиган, виждонини уйғотадиган беқиёс куч, унинг барча қарашларининг мезонидир; 2) бу кишиларнинг фалсафий, ҳуқуқий, илмий, бадиий, ахлоқий, диний тасаввурлари ва тушунчалари мажмуи; М. инсоннинг олий қадриятларга, идеалларга мурожаатида, инсоннинг онгли равишда юксакликка кўзга ташланади; шунга мос тарзда олий қадриятларни ўзлаштириш, унга яқинлашиш билан боғлиқ.
- духовность спиритуалитй; моралитй; ричнесс оф тҳе иннер ворлд оф а персон спиритуалитé, морале, éтҳиқуе مَعْنَوِيَّة