Адабиёцҳунослик терминларининг изоҳли луғати
русча
-
адабий тил. Умумхалқ тилига асосланган, норматив грамматика ва умумий адабий талаффуз қоидаларига эга бўлган, бу қоидалар орқали жонли тилдаги ҳар хилликларни бир хилликка олиб келган фан ва адабиёт тили — бирор халқ ёзувининг, баъзан эса бир неча халқлар ёзувининг умумий тили: расмий иш қоғозлари, мактаб таълими, фан, публицистика, бадиий адабиёт тили, сўз шаклида, ёзма ва оғзаки шаклда ифодаланадиган маданиятнинг барча кўринишлари.
Синхрон таржима терминларининг изоҳли луғати
русча
-
– Адабий (бадиий) тил. 1. Меъёрлари “энг тўғри” ва умумтаълимга мос, лаҳжа ва маҳаллий оғзаки нутққа зид бўлган намунали, меъёрлаштирилган тил. 2. Халқнинг турли-туман маданий эҳтиёжларига хизмат қилувчи меъёрий тил, бадиий адабиёт, публицистик асарлар, даврий нашрлар, радио, театр, фан, давлат муассасалари, мактаб ва бошқа муассасалар тили.
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш
