лалми
lalmi- лалми
- лалм (-и)
Тил хизмати: локал
лалми
1. Суғорилмайдиган, сувсиз, ёғиндан сув ичадиган; баҳори (ер ёки ғалла ҳақида).
Турбат қишлоғининг кўп ерлари сувсиз бўлиб, аҳолиси лалми буғдой жар эди. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари
Лалми даштга ёʻл олдим. — Т. Мурод, От кишнаган оқшом
2. кўчма шв. Қуруқ.
Мен катталар хўжа кўрсинга лалми дўқ уриб кетди, дея ўйладим. — Т. Мурод, От кишнаган оқшом
Кўп лалми дўқ қилаверма — М. Ҳазратқулов, Журъат
Бекорга ҳам халқда, лалмига ҳатто қиз берма, деган гап юрмайди. — Н. Қобил, Унутилган соҳиллар
лалми
богарный, неполивной.
лалми
н lalmi, land irrigated by melt- ed snow
ЛАЛМИ
1. jawınnan suw ishetuģın, suwģarılmaytuģın
2. авıс. qurģaq
ЛАЛМИ
Суғорилмайдиган, ёғиндан сув ичадиган; баҳори.SUSUZ ARAZİ
лалми
nicht bewässert
- лалми ерлар nicht bewässerte Ländereien