haromzoda

1. ayn. Haromi.

— Qoch, haromzoda! — deb Sultonga tahdid qilardi Boʻronbek. — H. Gʻulom, Mashʼal

[Qutidorning] Koʻz oʻnglari qorongʻilanib, bir necha vaqt serraygancha qoldi. Yana yaxshilikni bilmagan haromzoda! deb qoʻydi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

tuzingni ichib, tuzlugʻingga tupuraman, degin Haromzodalarning yoʻliga tushdingmi? — Oybek, Tanlangan asarlar

2. koʻchma kam qoʻll. Oʻz jinsi, zotidan boʻlmagan; begona (narsalar haqida).

Toshoynaning oldiga oʻtirib olib, moʻychinak bilan soqol-moʻylovining haromzoda tuklarini yuldi. — Shuhrat, Jannat qidirganlar

Baʼzi joylarni baland boʻyli gʻumaylar bosib, haligi haromzodalarni ham koʻrib boʻlmaydi. — A. Qodiriy, Obid ketmon

n n illegitimate child

haramzada