ҳамият
hamiyatҳамият
1. Ор-номусини, қадр-қимматини пок сақлаш туйғуси; орият.
Тамагирлик —инсон ҳамиятини ерга уради. — Газетадан
[Шарофат] Ўртага тушмоқчи бўлган кимнидир юлади; ҳамма эркакларни ҳамияциз, ҳамма хотинларни бузуқ, дейди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
2. Инсонийлик ҳис-туйғуси; шундай ҳис-туйғули муносабат.
камтарин бир кексадаки шунча ҳиммат ва ҳамият бўлса иш барор топмаслиги ҳам мумкинми!? — Ҳ. Назир, Маёқ сари
сизнинг хизматларингизни, ҳамиятингизни ҳеч вақт унутмайдилар. — Ойбек, Танланган асарлар
Замондан замон ўтиб, уларнинг [одамларнинг] дилида яхшилик, мурувват, ҳамият, инсоф-у адолат чироғи ёнармикан — С. Сиёев, Аваз
- Ҳамиятига тегмоқ Ҳамияцизликда айб-лаб, виждонан азобламоқ. Унинг охирги гапи Мансурнинг ҳамиятига тегди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
Ҳамият
- чувство собственного достоинства (сенсе оф) ҳонестй; дигнитй, селф-респект, пропер приде респект де сои – мêме عِزَّةُ النَّفْسِ، شَرَفٌ ذَاتِيٌّ، كَرَامَةٌ