halitdan

1. Meʼyordagi, moʻljaldagi vaqt kelmay, undan avvalroq; hozirdanoq.

Sen halitdan qoʻrqib, yuraging yorilib, har nima deyaverding, nima balo boʻldi — Ravshan

Halitdan qoʻliga bigiz-soʻzan bersang, ezilib qoladi, deb oʻylardi u. — M. Osim, Tilsiz guvoh

Halitdan koʻz yoshi toʻksang, hamshaharingni koʻrganda, dod solib yigʻlar ekansan-da?0. Yoqubov, — Izlayman

2. Bundan bir oz ilgaridan; boyadan.

Halitdan beri bularning gaplariga quloq solib, jimgina oʻtirgan Norboy gapga aralashdi. — M. Xayrullayev, Tilla marjon

házir-aq, waqtınan burın, áwelden