фалакиёт

эск. тар. Астрономия ва табиий географиядан умумий маълумотлар берувчи, ўрта асрларда ривож топган фан; астрономия.

Абу Наср.. вақтини риёзиёт, ҳандаса, фалакиёт илмларини ўрганишга сарф этар эди. — М. Осим, Жайҳун устида булутлар

Сўнгра устод Қозизода Румий онҳазратнинг илтимоси билан зарбоф матога ўралган қалин китобини очиб, риёзиёт илми ҳамда бу илмнинг фалакиётни ўрганишдаги ўрни тўғрисида баҳс юритди. О. — Ёқубов, Улуғбек хазинаси

astronomiya