дардли

1. Дард, касаллик аломати бор; хаста, касал.

Дардлининг дардини дардсиз на билар. — Мақол

Унинг ранги касал одам каби дардли. — Ойбек, Танланган асарлар

2. кўчма Ғам-алам чеккан, дард-аламга гирифтор бўлган.

Дардлиман, дардимни кимга ёраман. — Рустамхон

Гулнора ая жавдираб турган дардли кўзларини ерга тикди, кўк шойи кўйлак ичидаги нимжон кўкси бир кўтарилиб қўйди. — О. Ёқубов, Диёнат

3. кўчма Дард, алам билан тўлиб тошган; ғамли, аламли.

Бу дардли ҳаётда Гулнорга ягона бахт — Ёʻлчининг синглиси Унсин бўлди. — Ойбек, Танланган асарлар

Шокир ота Ёʻлчининг бошида чўкка тушиб, ўзининг оғир дардли, чуқур ярали қалби билан узоқ йиғлади. — Ойбек, Танланган асарлар

4. кўчма Дард-аламни ифодаловчи; ғамли, мунгли.

Гулнор секин, майин, дардли овоз билан ашула бошлади. — С. Зуннунова, Гулхан

Бақатерак шапалоқ-шапалоқ баргларини қарсиллатиб садо берар, чинорлар дарёдай шовуллар мажнунтоллар эса нозик оҳанг билан дардли куйлар, йиғлар эди. — Ж. Абдуллахонов, Орият

а ailing, sickly

1. qáste, kesel

2. авıс. dártli, muńlı-zarlı, qayğılı