chehra
чеҳраchehra
1. Yuz, bet, aft-angor; siymo.
Ular xuddi egizaklardek, chehralari bir-biriga gʻoyat oʻxshar, gavdalari qariyb farqsiz, koʻrinishda yuvosh odamlar edi. — Oybek, Quyosh qoraymas
Shunda uning xayol bogʻida yana Adolatning chehrasi koʻrindi. — I. Rahim, Chin muhabbat
2. koʻchma Kishi kayfiyati, ruhiy holati yoki xulq-atvorining yuzdagi aksi.
Uning chehrasi buzuq. Chehrasi ochiq odam. Chehrasini ochmoq.
Chehra degan koʻngilning oynasidir. — Hamza.
Qori uni goh “sizlab“, goh senlab, yaxshi muomalada boʻlgani uchun, ochiq chehra bilan gaplasha ketdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Chol soqolini qirib, yangi kombinezon kiyib olgan. Uning chehrasi ochiq, nimadandir xursand. — I. Rahim, Chin muhabbat
chehra
лицо, лик, образ
- chehra- ko‘ngil oynasi посл. лицо – зеркало души
- chehrasi ochiq приветливый, весёлый
chehra
n face
- ochiq chehra cheerful face; open- hearted
CHEHRA
1. bet, júz, bet-alpet, túr-tús, shıray, ápsher, sıyaq, sıqıl, tulǵa
2. awıs. adamnı ń ruwxıy jaǵdayınıń bettegi kórinisi.
CHEHRA
Yuz, aft-angor, bet, koʻrinish.ÇEHRE
chehra
Antlitz n, Gesicht n