чағир-чуғур

тақл. с. 1. Қушларнинг баравар сайрашидан, чуғурлашидан чиқадиган бетартиб овозни билдиради.

Аллақаердан учиб келган қушларнинг чағир-чуғур сайрашигина эшитилади. — З. Фатхуллин, Сўнмас юлдуз

2. кўчма Бетартиб, бақириб-чақириб сўзлашиш, олағовур суҳбат.

[Бой:] Ҳой, ичкари кир, чағир-чуғурдан қулоғим битди. — Ойбек, Танланган асарлар

Уларнинг чағир-чуғур аралаш қаҳқаҳалари ҳовлини янгратди. — Ойбек, Танланган асарлар

1. элик. juģır-juģır (quslardıń sayrawı)

2. элик. ģawır-ģawır (adamlardıń sóylesiwi)