chag‘ir-chug‘ur

taql. s. 1. Qushlarning baravar sayrashidan, chugʻurlashidan chiqadigan betartib ovozni bildiradi.

Allaqayerdan uchib kelgan qushlarning chagʻir-chugʻur sayrashigina eshitiladi. — Z. Fatxullin, Soʻnmas yulduz

2. koʻchma Betartib, baqirib-chaqirib soʻzlashish, olagʻovur suhbat.

[Boy:] Hoy, ichkari kir, chagʻir-chugʻurdan qulogʻim bitdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Ularning chagʻir-chugʻur aralash qahqahalari hovlini yangratdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

1. elik. juģır-juģır (quslardıń sayrawı)

2. elik. ģawır-ģawır (adamlardıń sóylesiwi)