бақалоқ

1. Ҳайвонларнинг туёқ билан илик ўртасидаги бўғини.

Сайисларнинг отга солган давири Тушади тарлоннинг бақалоғига. — Ойсулув

2. Шу бўғин ва унга ёпишган гўштдан иборат овқат.

Сўнгра тугунини очди. Роса иштаҳа билан қўйнинг бақалоғини нонга қўшиб ея кетди. — Газетадан

1. Эни бўйига номутаносиб; семиз, дўмбоқ.

Бақалоқ йигит. Бақалоқ қўллар.

Рўпарамда оппоқ нейлон кўйлакни тўлдириб, бақалоқ бир киши турарди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

Маликахон семиз, бақалоқ сонига шапатилаб, оғзини кўкка қаратиб, завқ билан кулди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

Қип-қизил, семиз, бақалоқ танасини зўр бериб елпирди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

2. кўчма Ёʻғон, семиз.

Зум ўтмай, бақалоқ шишада франсуз коняги билан бир тарелка ҳусайни узум кўтариб чиқди. — С. Аҳмад, Жимжитлик

Қайрағочнинг қалин, бақалоқ шохлари ташлаб турган соя ҳам нафаслари бўғилиб турган аъёнлар жонига ором берол-май қолди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

полный, человек невысокого роста

н pastern, stout, stout person

а thickest, stumpy, stocky

semiz, tompaq

Эни бўйига номутаносиб; ёʻғон, думалоқ, семиз.ŞİŞMAN, TOMBUL

stämmig, untersetzt