Аллитерационный стих

Қадимги немис, исланд ва англосаксон поезиясида ВИИИ—ХИИИ асрларда қўлланилган шеър. Бу шеърда ҳар бир мисра тўрт урғуга эга бўлиб, у мисралар иккитадан урғуни олган ҳолда икки қисмга сезура билан ажралади. Урғулар ўртасидаги ҳижолар миқдори эркин бўлса ҳам, бироқ ҳар мисра қисмларининг урғу олган бўғинлари олдидаги ундош товушнинг такрорланиши шарт бўлган. Мана шу доимий такрор аллитерацион шеър ритмини ташкил этувчи омил саналади. Аллитерацион шеър ҳозирги замон исланд поезиясида кенг қўлланилади. У бурят, қалмиқ, қирғиз, қозоқ, туркман ва ўзбек халқлари шеъриятида ҳам учрайди., аллитерацион шеър