Енжамбеман
русчаЕнжамбеман
- (фр. enjambement — кўчириш сўзидан) — енжамбеман, кўчириш. Бир шеърий мисрада баён этилаётган фикрнинг тугамай, бошқа мисраларга кўчирилиши. Енжамбеман шеъриятдаги нисбатан кейинги ҳодиса бўлиб, бу ҳолатда шеърхон мисрадан сўнг ҳеч қандай пауза бермай, ўқишни давом эттириши лозим. Ёзувда эса енжамбеман юз берган мисрадан сўнг тире қўйилиши шарт. Енжамбеман шеърий синтаксис масаласига тааллуқли бўлиб, шоирнинг маҳорати билан боғлиқ ҳолда турлича кўринишларга эга: 1) Биринчи мисрадаги фикр иккинчи мисрада давом эттирилади ва у якунланади: Жавобан, мен ҳам — Шеър билан қиламан меҳмон. (Э. Воҳидов).