Единство времени, места и действия

Антик драма ёки трагедия ва унга тақлидан яратилган классицизмнинг драматик асарлари талабларидан бири. Бу талабга кўра, песадаги конфликт (қ.) ҳал этилиши, сюжет (қ.) ривожи эса бир вақтнинг ўзида юз бериши (қаҳрамонларнинг бир суткадан ортиқ бўлмаган вақт ичидаги ҳаёти, кечинмалари тасвирланиши), бу ҳаракат ва ҳолат бир жойнинг ўзида (шаҳар, қишлоқ, уй ва ҳ. к.) бўлиб ўтиши шарт. Вақт, ўрин ва ҳаракат бирлиги классицист драматурглар песаларининг мундарижаси ҳамда уларнинг сюжет яратиш принсипларини белгилаб берган. Вақт, ўрин ва ҳаракат бирлиги асарга катта ихчамлик, йиғиқлик бахш эца ҳам, бироқ бу талаблар драматик асарлардаги кенг ҳаётий қамров ва реалистик тасвирни, воқеа ва ҳодисаларни ривожланишда беришни чеклаб қўяр эди. Бу талаблар кўп ҳолларда саҳна асари конфликти ва шунга мувофиқ яратиладиган сюжетнинг сунъий тузилишига олиб келар эди. Классицизмнинг кўзга кўринган намояндалари Корнелнинг «Сид» ва «Гораций», Расиннинг «Авлиддаги Ифигения» песалари вақт, ўрин ва ҳаракат бирлиги талаблари асосида ёзилган асарлар ҳисобланади., вақт, ўрин ва ҳаракат бирлиги