Adabiyotshunoslik terminlarining izohli lugʻati
-
— хокку. Япон поэзиясидаги жанрлардан бири. Хокку XVI—XVIII асрларда шаҳар маданиятининг ўта даражада ривожланиши оқибатида юзага келди. Унинг қадимги мактаби кафу бўлиб, бу мактаб танка (қ.) нинг ҳажмини бир оз қисқартириш, мавзу доирасини кенгайтириш, мазмунан соддалаштириш ҳисобига хокку яратди. Шунинг учун ҳам кофу мактаби яратган хоккуларнинг анъанавий вазни қуйидагичадир: биринчи мисра — 5, иккинчиси — 7, учинчиси — 5 ҳижодан иборат. Кофу мактабининг асосчиси Мацунага Бэйтокудир. Кейинчалик бу мактаб ўрнига Нисиям Соин мактаби юзага келди ва хокку табиатига катта ўзгаришлар киритди. У хоккунинг услубини бир оз соддалаштирди, мавжуд анъаналардан маълум даражада чекинди. Натижада бу жанрнинг вазифаси оддий кўнгил очишдан иборат бўлиб қолди. Шу сабабли кейин яратилган кўпгина хоккулар комик характер касб этади.
Maqoladagi xato haqida xabar berish
