хариш

1. вет. Кўпинча уй ҳайвонларида бўладиган тери касаллиги.

Поезд хариш бўлган бедаво отдай судраларди. — Т. Малик, Қалдирғоч

2. Хариш касалига чалинган, ҳар нарсага суркалавериб, жунлари тўкилиб кетган.

[Подишо] Катта ва ўртанча куёвига яхши отлар бериб, Небиланга бир хариш отни миндириб, овга жўнабди. — Зумрад ва Қиммат

Қосим Хўжаев оч қолган хариш бир мушук Унинг манфур тили қиличнинг тиғини яламоқчи бўлади. — Ф. Ғулом, Қора мушук

Қарасалар, бир ҳолвачи келяпти, тагида минган оти хариш, ёли-думи тўкилган. — Гўрўғли

irińli jara, qotır, qıshıma (úy haywanlarında bolatuǵın teri keselligi)