Адабиёцҳунослик терминларининг изоҳли луғати
-
— нутқий характеристика. Бадиий асарда тасвирий ифода усулларидан бири бўлиб, унда бадиий асардаги қаҳрамон ёки персонаж ўзининг бирор жиҳатини, ички кечинмаларини ўз нутқи воситасида очиб ташлайди. Нутқий характеристика кўриниш жиҳатидан икки хил бўлади: 1. Монологик нутқ — бунда қаҳрамон ўз-ўзича сўзлаши орқали ўзлигини маълум қилади (қ. Монолог). 2. Диалогик нутқ — бунда асардаги персонажлар ўзаро суҳбат, сўзлашув орқали бир-бирларини маълум қиладилар (қ. Диалог). Ҳозирги давр адабиётида психологик таҳлилнинг ривожланганлиги сабабли нутқий характеристиканинг ҳар икки тури, айниқса монологик нутқ жуда кўп қўлланилади.
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш
