Взволнованная речь
русча- — ҳаяжонли нутқ. Бадиий адабиётда қаҳрамонларнинг воқеалар кескин тус олган пайтдаги монологлари. Ҳаяжонли нутқ кўринишлари айниқса, драматик асарларда ёрқин намоён бўлади. Ҳ. Ҳ. Ниёзийнинг «Бой ила хизматчи» драмасидаги Ғофирнинг қуйидаги сўзлари ҳаяжонли нутққа мисолдир.