воз
русча- м 1. юкли арава; 2. аравага ортилган юк миқдори; 3. перен. разг. жуда кўп, бирталай, анча-мунча; ◊ что с возу упало, то пропало тушириб қўйган нарсангни қўлдан кетди деявер; а воз и ныне там эски ҳаммом, эски тос; бояги-бояги; иш жойидан жилмаган; весь воз тянуть ҳамма ишни ўзи бажармоқ, ҳамма оғирликни ўзи (ўз елкасида) кўтармоқ.