Адабиёцҳунослик терминларининг изоҳли луғати
-
(лат. versus — шеър сўзидан) — вирши. Бирор китобий шеър асосида юзага келган, силлабик вазнда яратилган рус, украин адабиётига хос шеър тури. Дастлаб виршиларда вазн изчиллиги сақланмаган, уларнинг мисраларидаги ҳижолар миқдори эркин бўлган. XVII асрнинг 60-йилларидан бошлаб вирши мисраларидаги ҳижолар сони қатъий тенглашади. Виршилардаги қофияланувчи сўзлар кўпроқ феъл туркумига мансуб бўлиб, кейинчалик эса айрим виршилар силлабо-тоник (қ. Стихосложение) системада ҳам яратила бошланди. Виршиларнинг келиб чиқишида китобийлик кучи таъсир кўрсатгани учун улар дастлаб диний, сўнгра дунёвий темаларда яратилган. Виршиларнинг, аксарияти олтинчи ёки еттинчи ҳижодан кейин цезура (қ. Цезура) олган ўн уч ҳижоли вазнда яратилган. Қан-
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш