Адабиёцҳунослик терминларининг изоҳли луғати
-
— сонетлар гулдастаси. Ўн беш сонет (қ.) — 210 мисрадан иборат шеърий асар. Сонетлар гулдастаси шундай мураккаб тузилишга эгаки, унда ҳар бир сонетнинг биринчи мисраси ўзидан олдинги сонетнинг охирги мисраси билан бошланади, охирги сонет магистрал деб аталади. Магистрал сонет ўн тўрт сонетнинг биринчи мисраларидан ташкил топади. Худди мана шу йўл билан сонетлар бир-бирига мустаҳкам боғланган бўлади. Сонетлар гулдастаси энг мураккаб шеърий шакллардан бўлгани учун кўпгина шоирлар бундай асар яратиш шарафига муяссар бўла олмаганлар. Сонетлар гулдастаси яратишга интилган кўплаб шоирлар, чуқур бир мазмунни ифодалай олмай, қуруқ шаклбозликка берилиб кетганлар. Сонетлар гулдастаси Европа адабиётида дастлаб XIII асрда яратилган. Бундай шарафга рус шоирларидан В. Брюсов (1873—1924), Вячеслав Иванов (1866—1949), М. Волошин (1878—1932), И. Сельвинский (1899—1968)ларгина муяссар бўлганлар. И. Беккернинг «Германиянинг иккинчи жаҳон уруши қурбонларига» асари сонетлар гулдастасининг гўзал намунаси ҳисобланади. Ўзбек совет поэзиясида биринчи марта Барот Бойқобилов Ўзбекистон ҳақида сонетлар гулдастасини яратди.
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш