Адабиёцҳунослик терминларининг изоҳли луғати
-
— етакчи. Бирор пьесанинг бошидан-охиригача иштирок этувчи, ёхуд айрим кўринишлар мазмунини ойдинлаштирувчи, авторнинг қарашларини, позициясини очиб берувчи асар иштирокчиси. Етакчиларнинг вазифалари автор ғояси ёки пьеса услубига боғлиқ бўлиб, айримлари ташқаридан ўзларининг изоҳлари билан саҳнадаги воқеалар моҳиятини, уларнинг фалсафий мазмунини очиб берадилар. Комил Яшин «Инқилоб тонги» асарида етакчининг мана шу типидан фойдаланган. Айрим пьесаларда етакчилар изоҳ бериш билан бирга, ўзлари ҳам бевосита саҳнада иштирок этадилар. Масалан, Эркин Воҳидовнинг «Олтин девор» асарида етакчининг ана шундай типи иштирок этади. Етакчи асарнинг асосий ғояси, автор айтмоқчи бўлган фикрнинг моҳиятини томошабинга яхши етказа олсагина, саҳна асарида ўзини оқлай олади. Акс ҳолда, у асарнинг бадиий жиҳатдан оқсаб қолишига сабабчи бўлиши мумкин.
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш
