Адабиёцҳунослик терминларининг изоҳли луғати
русча
-
— ифодавий воситалар, ифода воситалари. Бадиий нутқ таркибида ўз маъноларидан бошқа маъно товланишларига, кўчма маъноларга, мажозийлик хусусиятларига эга бўлган сўз ва иборалар бўлиб, улар бадиий нутқ таъсирчанлигини, эмоционаллигини оширишга, тарбиявий-эстетик вазифасини конкретлаштиришга имкон беради. Ифода воситалари бадиий нутқ таркибида ифодаланган мақсадига ва бажарган стилистик вазифаларига кўра, метафора (истиора), метонимия, синекдоха, киноя, аллегория (мажоз), символ (рамз) каби турларга бўлинади. Бироқ ифода воситаларининг ёлғиз ўзи мустақил ҳолда бадиийлик касб этмайди ва бадиий нутқни ташкил қилмайди. Улар фақат бадиий текст ичида, асар мазмунига боғлиқ ҳолда, бошқа тасвир воситалари билан биргаликда маълум маъно касб этади, муайян бадиий вазифани бажаради, тасвирланаётган воқеа-ҳодисани ва унга хос хусусиятларни янада бўрттириб ва умумлаштириб кўрсатишда муҳим восита бўлади.
Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш
