uq
уқuq
1. Mazmunini oʻzlashtirmoq, bilib yetmoq; anglamoq, tushunmoq.
Gapni gapir uqqanga, jonni jonga suqqanga. — Maqol
Qassob boshini tez-tez irgʻab, uqib olganini ishora qildi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
[Qoidalarni] Rosa oʻqib, yodlab ol, Uqib, dilga joylab ol. — Q. Muhammadiy
2. Payqab olmoq, his qilmoq, sezmoq.
Olimov boshqa bolalarning ham hayrat bilan boqqan koʻzlarida shunday savolni uqqan edi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar
Qiz-juvonlarning koʻzlaridan faqat qishloq odamlariga xos soddalik va teranlikni uqish mumkin. — E. Usmonov, Yolqin
UQ=
- uqmoq, tushunmoq – понимать, разуметь – understand. Ul bar munï sen – buni sen uqqin – пойми ты это–understand this (QBN, 334₅).
ÏŠUQ
- ilohiy, muqaddas, aziz, tabarruk – священный, святой – divine. Anïŋdïn yirar-ul ïðuq qut tez-ä – Unday kishidan muqaddas baxt yiroqlashadi –Через него светит солнце божества – Through him the sun of the deity shines (QBN, 37₁₁; QBN, 337; 19a14).