HAYOT жамғармасининг бепул миллий лойиҳаси

Творческая индивидуальность писателя

русча
1 та луғатда учрайди ЖСОН Шеваларда
Адабиёцҳунослик терминларининг изоҳли луғати русча

Творческая индивидуальность писателя

  1. ёзувчининг ижодий индивидуаллиги, ўзига хослиги. Санъаткор ва мутафаккирнинг ўзаро фарқини улуғ рус танқидчиси В. Г. Белинский ғоят равшан белгилаб, олим мантиқий хулосалар орқали фикр юритса, санъаткор образлар орқали мушоҳада қилади, деб таъкидлаган эди. Агар олим табиат ёки жамиятнинг объектив қонуниятларини ўрганса, санъаткор, ёзувчи инсоннинг руҳий дунёсини кашф этади. Ёзувчининг характерига хос бирор хислат у яратган ҳар бир образда албатта ўз ифодасини топади. Натижада, бадиий адабиётда Дон Кихот, Гамлет, Евгений Онегин, Иудушка, Головлев каби бир-бирига ўхшамаган гениал образлар яратилди. Ёзувчининг ижодий индивидуаллиги тушунчаси тор маънода бирор ижодкорнинг ўзигагина хос сифатларни ифодалайди. Ижодкор замон қонуниятларидан бутунлай ажралиб кетолмайди, шунинг учун унинг асарларида давр қаҳрамонлари фаолияти, уларнинг характери маълум даражада ўз ифодасини топади. Демак, ёзувчининг ижодий индивидуаллиги тарихий тушунчадир. Ёзувчининг ижодий ўзига хослиги дастлаб уйғониш даври ижодкорлари ижодида ёрқин намоён бўлди. У классицизм ва маърифатпарварлик даврининг бошланиш пайтида йўқолмаган бўлса-да, бу давр назариячиларининг эътибори кўпроқ умумийликка қаратилган эди. Маърифатпарварлик даврининг охирига келиб сентиментализм назариячилари ва вакиллари ёзувчининг ижодий индивидуаллигига янада катта эътибор бера бошладилар. Ёзувчининг ижодий индивидуаллиги тарихий бўлгани каби, ўзгарувчи категория ҳамдир. Шу нуқтаи назардан совет ёзувчиси ижодий индивиднинг янги типидир. Унинг биринчи улуғ вакили пролетар ёзувчиси Максим Горький эди. Совет воқелиги ёзувчининг ижодий индивидуаллигига халақит бермай, аксинча, янада камол топишига кенг имкониятлар яратади.

Мақоладаги хато ҳақида хабар бериш