Стихотворная строфа

шеър банди. Мазмуннинг шартли тугаллиги билан фарқланувчи шеър мисралари йиғиндиси бўлиб, у поетик фикр, ритм жиҳатидан тугал бўлган ва қофия тартиби билан бирлашган шеър бўлакларидан ташкил топади. Мисралар миқдорига кўра шеър бандлари турлича бўлади: а) дистих — иккилик; б) терсет — учлик; в) катрен — 1) тўртлик, 2) бешлик; г) секстина — олтилик; д) октава — саккизлик; е) нона — тўққизлик; ж) децина — ўнлик ва ҳ.к. Одатда, шоир ўз асарининг характерига қараб банд танлайди. Кичик лирик шеърлар иккилик ёки тўртликлардан иборат бўлади. Масалан, А. С. Пушкин ўз ижодида иккилик банддан тортиб мураккаб ўн тўрт мисрали бандгача фойдаланган. Унинг «Евгений Онегин» шеърий романида қўлланган ўн тўрт мисрали шеър банди асар номига нисбат берилиб онегинча банд ёки онегинча строфа (қ. Онегинская строфа) деб ҳам юритилади. Ўзбек поезиясида ҳам турли банд қурилишлари мавжуд. Классик поезияда турли банд қурилишлари бўлиб, махсус номлар билан аталган. Икки мисрали банд маснавий, уч мисрали — мусаллас, тўрт мисрали — мураббаъ, беш мисрали — мухаммас, олти мисрали — мусаддас, етти мисрали — мусаббаъ, саккиз мисрали — мусамман, ўн мисрали — муашшар деб юритилади. Бундан ташқари жуда мураккаб бандли — «таркиббанд» ва «таржиъбанд» шеър турлари ҳам бўлган. Навоийнинг «Хамса» асаридаги барча достонлар икки мисрали банд — маснавий билан ёзилган. Совет поезиясида халқ оғзаки поетик ижоди ва классик поезиядаги банд қурилиши давом эттирилгани ҳолда, янгича банд қурилишлари ҳам бунёд этилдики, буни Ҳ. Ҳакимзода, Ҳ. Олимжон, Ғ. Ғулом, Миртемир ва ҳ.к. ижодида яққол кўриш мумкин.