Сонет

сонет. Ўн тўрт мисрадан иборат шеър тури бўлиб, кўпинча а б б а — а б б а — в в г — д г д (бошқа хил вариантлари ҳам бор) шаклида қофияланади. Сонет дастлаб ХИИИ асрда Италия адабиётида пайдо бўлди. Сонетнинг мустақил шеър тури сифатида шаклланишида Данте ва Петрарканинг хизматлари катта. Англия адабиётида В. Шекспир сонет ривожига муҳим ҳисса қўшди. Шеърий шаклнинг бу туридан, айниқса, символист шоирлар кенг фойдаланганлар. Рус поезиясида Жуковский, Пушкин, Делвигларнинг сонетлари машҳур. Сонетлар назариясини бойитишда айниқса Бехернинг хизматлари каттадир. У сонетни бадииятнинг энг ёрқин диалектик кўринишларидан бири деб атади. Сонетнинг дастлабки тўрт мисрасини у тезис сифатида биринчи катрен, кейинги тўртлигини антитезис сифатида иккинчи катрен ва сўнгги икки учликни синтез деб атади. Ўзбек совет адабиётида ҳам сонетлар бор. Улар орасида, айниқса, У. Носир, Б. Бойқобиловларнинг сонетлари ўқувчиларга яхши таниш. Масалан: