шанғи

1. ёки Шанғи овоз (товуш) Баланд ва қўпол овоз, товуш.

Ёʻлнинг олислигини билдирмаслик учунми, Абилжон шанғи овози билан гоҳ қўшиқ айтар, гоҳ ҳазиломуз гап қотиб борар эди. — Ҳ. Назир, Ўтлар туташганда

Кимдир шанғи товуш билан: — Мулла Асад, ҳамқишлоғингизни чақириб чиқинг, иккита ашула қилиб берсин, — деди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

2. Шундай товуш билан гапирадиган; бақироқ.

Шанғи хотин.

Сидиқжоннинг кўзига қабр сингари қоп-қоронғи ва тор уй, қайнанаси сингари ўлгундай баджаҳл ва шанғи кампир кўриниб кетди. — А. Қаҳҳор, Қўшчи-нор чироқлари

Шанғи самоварчи жўмраги учига жез қопланган чойнакни бир пиёла билан дўқ этиб қўйиб кетди. — Ойбек, Танланган асарлар

1. qattı dawıs

2. sháńkildek, baqırawıq, sharbaya

Schreier m, Schreihals m, Brüllaffe m