шалайим

Ниҳоятда куч-мадори кетган ҳолатли; мажолсиз; шалвираган.

Нонвой ерга тушганидан кейин шалайим бўлиб, ўрнидан туролмай қолди. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари

[Низомжон] Икки тиззасида дармон қолмай, оғир калтаклардан шалайим бўлиб йиқилиб, ўрнидан турганга ўхшарди. — С. Аҳмад, Уфқ

ázzilegen, hálsiregen, áljuwaz, halı joq