прагматизм
pragmatizmпрагматизм
флс. 19-асрнинг 70- йилларида Ақшда кенг тарқалган фалсафий таълимот: билиш обектлари онгдан ташқарида мавжуд бўлмайди, балки амалий масалаларни ҳал қилиш жараёнидаги билиш ҳаракатлари орқали шаклланади, амалиётда инсонга нима кўпроқ фойда берса, ўшанга кўпроқ аҳамият бериш зарур, деган ғояни илгари сурувчи оқим.
ПРАГМАТИЗМ
- (юнон. pragma — иш-ҳаракат, амалиёт) — прагматизм; субъектив идеализмнинг дунёни илмий равишда тушунишдан бош тортувчи, дунёни объектив, илмий билишга буржуача тор амалиётчиликни қарама-қарши қўювчи тури. П. «принцип»ига кўра, билиш инсон онгидан ташқари бўлган объектив воқеликни акс эттириш эмас, балки амалий мақсадлар учун қўлланиладиган «фойдали» ва «қулай» эътиқодлар йиғиндисидир, холос.