палеография
paleografiyaпалеография
Қадимги қўлёзмалар ва ёзувларни, ёзув белгиларининг яратилиш тарихини ҳамда уларнинг ташқи кўриниши (ёзилиш усули, ҳарфлар шакли, ёзув ёзилган материал тури кабиларни) ўрганадиган фан.
палеография
н pal(a)eography
Палеография
- (гр. palaros — қадимий ва grapho — ёзаман сўзларидан) — палеография. Қадимги ёзувларнинг шакли, уларнинг ёзилиш ўрни ва вақтини белгиловчи ёрдамчи тарихий-филологик фан. Палеография фан сифатида Европада XVII асрда турли ҳужжатларнинг ҳақиқий ёки сохталигини ўрганиш эҳтиёжи натижасида юзага келди. Турли қўл ёзмаларнинг материали, ҳарф шакллари, безак ва бошқа хусусиятларини синчиклаб ўрганиш натижасида палеограф уларнинг ёзилиш ўрни ва вақтини аниқлайди. Палеография ҳамма вақт ўз хулосаларида тарих, тил тарихи, орфография, адабиёт тарихи, текстология, санъатшунослик каби фанлар ёрдамига таянади. XIX асрнинг иккинчи ярми ва асримиз бошларида Ўрхун ҳамда Енисей дарёларининг бўйларидан топилган қадимги туркий халқларнинг сирли ёзувларини ўқиш, уларнинг ёзилиш ўрни ва сабабларини аниқлаш ҳамда алфавитини тузишда палеографиянинг хизмати каттадир. Бу соҳада В. Томсен, В. Радлов,
Paleografiya
- Палеография Палеография Палеография Палеография