palaxsa

1. Yer chopganda yoki haydaganda uvalanmay, butun holda koʻchgan katta yapaloq kesak.

Yer palaxsa-palaxsa boʻlib koʻchyapti. Yerni palaxsa-palaxsa qilib agʻdarib haydamoq.

Choʻl qushlarining qiligʻi qiziq: ular palaxsa-palaxsa agʻdarilib, qalayday yiltirab yotgan shudgorda oʻlja talashadi. — H. Nazir, Bir tup gʻoʻza

2. Umuman, har qanday qattiq narsaning undan ajralgan yaxlit, yapaloq parchasi.

Bir palaxsa marmar.

Gʻulomjon har gurzi urganda, togʻ palaxsa-palaxsa boʻlib agʻdarilar, odamlar qiyqirishib, yugurishib tashishar emish. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Togʻning toshlari palaxsa-palaxsa ushalib, xuddi tirik mavjudotdek, pastga siljiydi. — Yoshlik

↓ Block m