одамкуш

1. Одам ўлдирувчи; қотил; жаллод.

Элчи ўрнига бирорта одамкушни юбориб, шундоқ суробини тўғрилаб қўйса-чи? Қўлидан келади буларнинг. — Шарқ юлдузи

— Бор —

деди Яхшибоев, — Бориб, мени Ёшуллига сот, бирорта одамкушини ёллаб юборсин. М. М. — Дўст, Лолазор.

2. кўчма Раҳм-шафқатни билмайдиган; раҳмсиз, шафқациз.

н killer, murderer

adam óltiriwshi, jállat

Mörder m, Killer m